LIST BISKUPA MISAGO

Przekazuję kilka nowości z Kibeho z prośbą, aby je upowszechnić w tych środowiskach, które tego pragną. Nie chciałbym się już rozwodzić nad faktem oficjalnego zatwierdzenia objawień w Kibeho, co stało się 29 czerwca 2001, ani nad pierwszą pielgrzymką episkopatów trzech afrykańskich krajów z regionu Wielkich Jezior (Rwanda, Burundi i Kongo), jaka odbyła się 16 maja 2002 roku.

Pośród innych faktów znaczących, jakie warto poznać, mógłbym przytoczyć rozpoczęcie w styczniu 2002 r. prac nad budową sanktuarium w Kibeho. Prace powoli postępują naprzód. Oczywiście diecezja Gikongoro (nawiedzona też stosunkowo niedawnym wybuchem wulkanu) jeszcze nie dysponuje wszystkimi koniecznymi funduszami koniecznymi do ukończenia budowy i wyposażenia sanktuarium. Ale aby nie zatrzymywać prac, zaciągnęliśmy pożyczki, mając nadzieję znaleźć środki, aby je zwrócić dzięki ewentualnym darowiznom przyjaciół Kibeho. W obecnej chwili (piszę ten list w styczniu 2003 roku) kładziemy dach na budynku. Jeśli wszystko będzie przebiegać zgodnie z planem, Kaplica Matki Bożej z Kibeho na 800 miejsc siedzących zostanie otwarta i poświęcona oficjalnie 31 maja 2003 roku w święto Nawiedzenia.

Inną dobrą wiadomością jest fakt, że Zgromadzenie Księży Palotynów udzieliło swej zgody na roztoczenie opieki duszpasterskiej w sanktuarium.

Stworzyliśmy także grupę roboczą, składającą się z osób o dużej wrażliwości duchowej, której są powierzone różne zadania, aby zastanowiły się nad bliższą i dalszą przyszłością sanktuarium. Dzięki temu zrodził się mały biuletyn. Poza tym toczy się konkurs artystyczny, od września 2001 r., na model figury Matki Bożej z Kibeho, która ma powstać w oparciu o jak najbardziej szczegółowe informacje dostarczone przez uznanych widzących.

W sumie coś się dzieje w samym Kibeho i wokół niego. Nie wątpię, że dzieci Maryi Nina wa Jambo (czyli Matki Słowa), na całym świecie niosą projekt Kibeho w swoich modlitwach i są gotowe także do pomocy materialnej.