Wielu zna pisma „Prawdziwe Życie w Bogu” zanotowane przez Vassulę. Czy zauważyliście, że Jezus, Ojciec i Duch Święty dali, dyktując jej kolejno1 pieśń miłości? Na specjalną prośbę Ducha Świętego, wyrażoną 22 czerwca 1998, te trzy pieśni Vassula zgromadziła w jedno, tworząc z nich „Pieśń Oblubieńca”.

«Jak oblubieniec zaśpiewałby oblubienicy kantyk miłosny, tak teraz Ja zaśpiewałem wam Boską pieśń miłości dla przypomnienia wam wszystkim, że jesteście dziedzicami Naszego Królestwa.2  Sam Hymn3  wyśpiewał wam ten hymn, żebyście wszyscy zakosztowali – gdy jeszcze przebywacie na ziemi – Mojej najwyższej dobroci wiecznie łączącej się z wami. Oto tak Oblubieniec przyjmuje was, mówiąc: „Przyjdźcie teraz z duchem skruszonym i napełnijcie się Mną. Niech przyjdą wszyscy, którzy są spragnieni! Ja mam Wodę Życia i daję ją darmo”.4 

Ja, Miłujący ludzkość, Pan Bóg, proszę cię, córko Trójcy: weź dwa inne kantyki, które ci wyśpiewał Ojciec i Syn, i dołącz je do tego i nazwij Nasze Dzieło Pieśnią Oblubieńca.5 

W Naszej Boskiej Pieśni znajduje się wiele słów o Naszej Trynitarnej słodyczy i wiele miłosnych pouczeń, żeby wiele drzew przyniosło owoc i wzrosło. Jeśli chodzi o drzewa bezowocne, to Ja przyjdę z zastępem aniołów wyrwać je z ziemi i tak staną się podwójnie martwe. Zapiszcie, wy wszyscy, w waszych sercach tę podstawową prawdę:

«Pan Bóg zna tych, którzy do Niego należą, i pozwala im zbliżyć się do Siebie.»6 ”

KAŻDEGO Z WAS NAZWĘ WSPÓŁMAŁŻONKIEM

Ta „Pieśń Oblubieńca” jest jak kwintesencja całego „Prawdziwego Życia w Bogu”. Wyśpiewuje mistyczną miłość Boga Jedynego w Trójcy tej części ludzkości, która przyjmuje Go z wiarą i dobrą wolą pomimo swych ułomności. On przychodzi przygotować i rozpocząć erę pokoju naznaczoną pieczęcią Ducha Świętego.

Obraz Boga uległ zniekształceniu w sercu ludzi. Sposób, w jaki jest On przedstawiany i w jaki się Go nadal przedstawia nie jest słuszny. Często zwycięża Bóg-policjant lub ten autorstwa fałszywych proroków, ale już nie na długo! Ten zbiór jest genialnym posunięciem Ducha Świętego, które da, to pewne, nowe nawrócenia, dotknie serca otwarte tych, którzy nie wiedzą, że Bóg jest Miłością.

Zawsze chciałem zaliczać was do należących do Mnie. W tych dniach powiadam wam: Ja, który jestem Małżonkiem Mojego stworzenia, każdego z was nazywam „zaślubionym”.7  Po co to marszczenie brwi i groźby przeciw słodyczom Moich Ust?8  Małe smutne stworzenie, tak dalekie od znania Mnie, pójdź! Zachęcam cię do rzucenia się w objęcia twego Oblubieńca. Ukażę ci, jak bardzo Ja, Jahwe, mogę przyozdobić twego ducha. Ofiarowuję ci w obfitości wylanie Mojej Boskiej Miłości, abyś ty z kolei odwzajemniło Mi za nie. Zaczekaj i ujrzyj ten dzień, w którym przyciągnę cię do weselnej komnaty Mojego Serca. Jak róża, która wyrasta na brzegu strumienia, tak i ty rozkwitniesz, aby ogłosić wielkość Mojego Imienia, wołając do Mnie: „mój Ojcze”.

W weselnej komnacie Mojego Serca wytrysną uwielbienia z twojego serca. Jak oblubieniec cieszy się swą oblubienicą, tak Ja rozraduję się w tobie, a ty – we Mnie. Moja potężna prawica podniesie cię i nie będziesz chciało, [stworzenie,] już nigdy odłączyć się ode Mnie. Rzeczywiście, twój duch – ubogacony Moją słodyczą i pełnią Mojego Ducha – zawoła do wszystkich narodów: „Piękno i chwała znajdują się w naszym Stwórcy: naszej Nadziei i naszym Panu!”

OTO NADESZŁY GODY BARANKA

„Pieśń Oblubieńca” to echo Pieśni nad Pieśniami, w której, w Starym Testamencie, Bóg już się przedstawił jako Oblubieniec swego ludu, jak w Księdze Izajasza: „Bo małżonkiem twoim jest twój stworzyciel” (por. Iz 54,5).

«Czy nie słyszałaś, miłe dziecko, że Ja, Jahwe, twój Stworzyciel, zaślubiłem Moje stworzenie i że Ja jestem Małżonkiem każdego?9»  

Krwią z krzyża Jezus przypieczętował nowe i wieczne przymierze przez swe zaślubiny ze swą małżonką, Kościołem, z każdym z nas.

«Ja jestem twoim Boskim Małżonkiem, który otwarł twe ucho, abyś słuchała Moich słodkich słów. To Ja rozpaliłem w tobie pragnienie jak płomień. Wszedłem w twe życie, aby ukazać ci Moje piękno i aby twa dusza uległa Mojemu wdziękowi. Przyszedłem przygotować twe serce, budząc twoją miłość, abyś piła ze Źródła Mojego Serca, słodszego od wina; abyś szukała Mojej jaśniejącej doskonałości i w sposób wolny ofiarowała Mi siebie. Wtedy Ja z kolei zdobywszy ciebie, świętowałbym Moją Siłę i Moją Chwałę.10  O, córko Króla!11  W obliczu Moich aniołów zawołałem ciebie, byś wraz z twoim pokoleniem zakosztowała Mojej Miłości.»

„Pieśń Oblubieńca” to przede wszystkim echo Apokalipsy, a zwłaszcza paschalnego hymnu, jaki Kościół śpiewa w nieszpory, w niedzielę wieczorem: Alleluja! Zbawienie i chwała, i moc u Boga naszego!... Weselmy się i radujmy, i dajmy Mu chwałę, bo nadeszły Gody Baranka, a Jego Małżonka się przystroiła! (Ap 19,1.7)

„Pieśń Oblubieńca” jest więc nowym ujawnieniem tego apokaliptycznego hymnu, jaki możemy streścić następująco: Bóg przychodzi osądzić ziemię i wypełnić sprawiedliwość, aby na niej ustanowić swe królowanie pokoju. Niechaj wszyscy wierni się cieszą. Zostaną uwolnieni od wszelkiego zła i napełnieni jego miłością. Będą żyli w komunii z Bogiem i pomiędzy sobą jak jeszcze nigdy nie mogło się to zdarzyć na ziemi.

...DLA TYCH, KTÓRZY SZUKAJĄ RAJU W PROSTOCIE SERCA

Jeszcze raz, aby przygotować gody swego chwalebnego powrotu, zapoczątkowanego nową Pięćdziesiątnicą Bóg śpiewa nam poemat miłosny, zapraszając każdego do odkrycia Jego – błogosławieństwa.

«Spójrzcie, Oblubieniec pochyla się nad wami, żeby wam wszystkim udzielić słów życia. One ozdobią was wszystkich królewską purpurą. Jeśli otworzycie swe serca, otrzymacie ode Mnie, dzięki łaskawości, łaski uświęcające, które wzmocnią wasze dusze i doprowadzą was do doskonałości. Kto będzie czytać te słowa bez przygotowania i bez trwania w prawdzie, ten ujrzy w tym wszystkim absurd, gdyż – przyzwyczajony do chodzenia z Jałowością – nie zostanie poruszony. Dla tych jednak – którzy szukają raju w prostocie serca i którzy nie wystawiają Mnie na próbę – wyleję Moje Światło. Moje Promienie oświetlą ich. Wtedy wytyczę w nich Moją drogę i oczyszczę ich. A kiedy drżąc dojdą do uznania swej nieczystości i grzechów, wtedy z jękiem, brzmiącym jak płacz nowo narodzonego, urodzą się do nowego życia we Mnie, poddawszy się Zazdrosnej Miłości.

Po zdobyciu ich przez Błogosławieństwo wleję w nich jakby ożywiającą Rzekę.»

Przypisy:

1) Vassula otrzymała trzy odrębne pieśni, od każdej z Osób Boskich, stanowiące całość. 

2) Por. Rz 8,16-17. 

3) Słowa Boga są jak hymn i Boga słucha się jak hymnu. 

4) Por. Mt 11,28; J 4,14. 

5) Część tego Dzieła została podyktowana przez Boga Ojca, część – przez Syna, Jezusa Chrystusa, a trzecia – przez Ducha Świętego. Razem stanowią całość przekazaną Vassuli przez Boga w Trójcy. 

6) Por. Ps 145,18-19; J 10,14; 14,23. 

7) Zob. Iz 62,4. 

8) Bóg przewiduje negatywną reakcję niektórych dusz. 

9) Zob. Iz 54,5. 

10) To oznacza, że On zwalczyłby zło we mnie. 

11) Vassiliki oznacza córka króla.

[powrót do strony głównej] [mapa całej witryny] [pełna oferta książek i kaset] [nowości] [ostatnie zmiany] [pismo "Vox Domini"] [czytelnia on line i nie tylko] [ewangelia na niedziele i święta] [archiwum plików 'zip'] [nasze plany] [mirror site strony polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia 'Prawdziwe Życie w Bogu'] [prawdy wiary Kościoła Katolickiego] [ciekawe linki religijne w różnych językach] [przeszukiwanie witryny "Vox Domini"] [e-mail] [kilka słów o Wydawnictwie]