800 MILIONÓW GŁODUJĄCYCH NA ŚWIECIE 

Taka jest liczba osób cierpiących głód u progu trzeciego tysiąclecia naszej ery. FAO postawiło sobie za cel zredukować tę liczbę do 400 milionów do roku 2015. Organizacja ta musiałaby więc wyrywać z jarzma głodu 20 milionów osób rocznie. Na razie udaje się to w stosunku do 8 milionów głodujących. W Afryce głodowi sprzyja AIDS oraz wojny. 

KOŚCIÓŁ KATOLICKI W ROSJI 

W Rosji jest tylko czterech biskupów katolickich. Są to administratorzy apostolscy Moskwy, Saratowa, Nowosybirska i Irkucka. Oblicza się, że jest tam około 500 tys. katolików, z czego 1% ma kontakt z Kościołem. Katolikom udało się ponownie otworzyć 220 parafii, w których jest 219 kapłanów, z czego większość stanowią obcokrajowcy. Niemal we wszystkich parafiach są siostry zakonne. Pierwsze seminarium, otwarte w 1993 r. powróciło do pierwotnej siedziby w St. Petersburgu. 2-letnie seminarium wstępne otwarto w Nowosybirsku oraz szkołę teologii dla świeckich w Moskwie. Istnieje już tygodnik katolicki, kilka publikacji, księgarnia Paulinistów w Moskwie, centrum telewizyjne w Nowosybirsku i 2 programy radiowe w Moskwie i St. Petersburgu. Jeden z nich to Radio „Maryja”. 

ARMENIA: 1700-LECIE CHRZTU 

Rok 2001 to rocznica chrztu Armenii, której Ewangelię przynieśli apostołowie Tadeusz i Bartłomiej. Cały kraj przyjął wiarę dzięki św. Grzegorzowi, zwanemu oświecicielem narodu. To on doprowadził króla Tiridata wraz z całym dworem do chrztu św. Był to więc pierwszy kraj na świecie, który przyjął wiarę chrześcijańską jako religię narodową.

W V w. Persowie usiłowali narzucić mazdaizm (religię staroirańską) Armeńczykom, którzy drogo okupią swą wierność Chrystusowi. W roku 1915 ponad 1,5 miliona Armeńczyków poległo w ludobójstwie dokonanym przez Turcję, wielu musiało uciekać z kraju, aby ocalić życie. Od 1991 r. Armenia jest znowu krajem niezależnym. Podczas liturgii celebrowanej z okazji 1700-lecia chrześcijaństwa w Armenii Papież wyraził gorące pragnienie udania się jak najszybciej do tego kraju.

Padwa skrywa w Bazylice św. Justyny relikwie św. Łukasza Ewangelisty, cenny skarb, który otrzymała drogą znaną Opatrzności. Według tradycji i dawnych świadectw św. Łukasz umarł w Beocji i został pochowany w Tebach (Grecja). Stamtąd, jak wspomina św. Hieronim, jego prochy zostały przeniesione do Konstantynopola, do Bazyliki św. Apostołów. Stamtąd zaś, według najnowszych badań historycznych, zostały przeniesione do Padwy. Prawosławny arcybiskup Teb, Hieronimus, zwrócił się z prośbą o otrzymanie części relikwii, aby je umieścić tam, gdzie do dziś otacza się czcią pierwszy grób św. Łukasza. 

PRZEŚLADOWANIA W CHINACH 

Po swej wizycie w Chinach we wrześniu ubiegłego roku, wysłannik Papieża, kard. Etchegaray oświadczył:

„Wyrażam najgłębszy żal z powodu tego, że nie otrzymałem zezwolenia, aby się skontaktować z członkami podziemnego Kościoła. Zaprotestowałem też żywo przeciw nowym falom aresztowań wiernych, w tym biskupów, nawet w tym czasie, gdy znajdowałem się w Chinach.

Najbardziej wzruszającą chwilą z mojej podróży była pielgrzymka do sanktuarium Najświętszej Panny She Shan, na wzgórzu, w odległości około 40 km od Shanghaju. Ta maryjna świątynia jest kochana i uczęszczana, zwłaszcza w maju, przez wszystkich katolików, bez różnicy. Jako kardynał przybyły z Rzymu, celebrując w niej pierwszą Mszę Św. odprawianą publicznie w Chinach od czasu rewolucji z 1949 r., byłem do łez wzruszony matczyną czułością Tej, którą się wzywa jako Matkę Miłosierdzia. Ona wiele może zdziałać dla pojednania wszystkich Swoich dzieci.” 

CIERPIENIA KATOLIKÓW W WIETNAMIE 

600 agentów służb specjalnych wkroczyło w lipcu do kościoła w An Tryen, aby zatrzymać ojca Nguyen Van Ly, o godzinie 5 rano, kiedy przygotowywał się do odprawienia Mszy św. Wierni, którzy pospieszyli mu na ratunek zostali odepchnięci pałkami elektrycznymi. Ojca zabrano w nieznanym kierunku.

Tydzień wcześniej regionalny komitet ludowy przekazał mu decyzję nr 196 zakazującą mu sprawowania funkcji religijnych w jego parafii i w regionie. Uznając to za nadużycie ze strony władzy ojciec nadal celebrował Msze Święte. Służby specjalne wywierały w tym czasie nacisk na arcybiskupa, aby pozbawił go tej możliwości. Ojciec Ly był promotorem międzynarodowej kampanii poprzez internet na rzecz wolności religijnej Wietnamu. To on przesłał pierwszy raport dotyczący sytuacji religii do komisji Kongresu amerykańskiego i drugi do Komisji Praw Człowieka w USA. 

ŚWIAT POMNIEJSZONY DO ROZMIARÓW100-OSOBOWEJ WIOSKI... 

Gdyby można było pomniejszyć ludność świata do rozmiarów 100-osobowej wioski, zachowując proporcje pomiędzy wszystkimi narodami żyjącymi na ziemi, wioska ta składałaby się z 57 Azjatów, 21 Europejczyków, 14 Amerykanów (z obu Ameryk), 8 Afrykańczyków. Byłyby wśród nich 52 kobiety, 48 mężczyzn, 30 białych i 70 kolorowych, 30 chrześcijan i 70 niechrześcijan, 80 żyłoby w ruderach, 70 byłoby analfabetami, 50 osób cierpiałoby z powodu niedożywienia, 6 osób – a wszystkie pochodziłyby z USA – posiadałoby 59% wszystkich bogactw, jedna osoba posiadałaby oszczędności, jedna właśnie by umierała, jedna by się rodziła, jedna posiadałaby komputer, jedna – wyższe wykształcenie. 

PAWEŁ VI:„NIE” DLA WOJNY W WIETNAMIE 

Opublikowany w USA XII tom „Stosunków z Europą Zachodnią w latach 1964-68” ujawnił, że Papież Paweł VI jasno powiedział „nie” wojnie w Wietnamie, co wywołało wściekłość administracji USA i prezydenta L. Johnsona.

Tom ten dotyczy właśnie stosunków pomiędzy Papieżem Pawłem VI a prezydentem USA w odniesieniu do wojny w Wietnamie. USA i Stolica Apostolska nie były związane oficjalnymi dyplomatycznymi relacjami, lecz usiłowały je ustanowić. Wojna w Wietnamie była przeszkodą: Papież żądał „natychmiastowego zaprzestania bombardowania Północnego Wietnamu”, a szczególnie Hanoi. Prezydent Johnson udał się na spotkanie z Papieżem do Watykanu. Spotkanie trwało ponad godzinę i miało charakter bardzo napięty. Paweł VI powtórzył kategoryczne „nie” wobec wsparcia dla Amerykanów, którzy liczyli na Watykan w swoich działaniach przeciw komunizmowi. Paweł VI oświadczył prezydentowi, że uznawał za „poważny błąd” „walkę z komunizmem przy pomocy armii” oraz wyraził wiarę, że „wojna szybko się skończy” i wkrótce z wojny „ofensywnej zmieni się w defensywną”.

Podobnie Papież zwrócił się z apelem o pokój do premiera ZSRR. Moskwa zaś odmawiała jakichkolwiek działań przed wycofaniem się USA z Wietnamu. W 1968 r. USA zasugerowały Papieżowi, aby udał się do Hanoi i do Sajgonu. Jednak pod presją Moskwy, Hanoi dała znać, że warunki nie sprzyjają podróży Papieża. Paweł VI zrezygnował więc też z podróży do Sajgonu. 

KAZACHSTAN I ARMENIA: IX 2001,AZERBEJDŻAN: V 2002 

Podczas tradycyjnego wypoczynku Ojca Świętego w Dolinie Aosty nadeszła informacja o możliwej wizycie Papieża w kolejnej byłej republice Związku Radzieckiego. W Kazachstanie, w dniach od 22 do 27 września, Papież wygłosi przemówienia po rosyjsku, gdyż jest to jedyny wspólny język różnych grup etnicznych tego kraju. Papież spotka się z różnymi wspólnotami katolików. 27 września uda się do Armenii. Okazją do tej wizyty jest 1700-lecie chrztu tego narodu. 

19 lipca rzecznik prasowy Watykanu Joaquin Navarro Valls ujawnił, że Jan Paweł II ofiarował prawosławnemu patriarsze Moskwy, Aleksemu II, tekst angielski i ukraiński, wszystkich przemówień, jakie wygłosił na Ukrainie, podczas czerwcowej wizyty. Inicjatywa Papieża miała być nowym gestem przyjaźni wobec bardzo wrogiego mu patriarchatu Moskwy. Komentarze rosyjskiej prasy wobec Papieża były bardzo przychylne. 

CHINY: UWOLNIENIE BISKUPA 

Biskup, należący do podziemnego Kościoła w Chinach, został uwolniony w lipcu, po nagłym zniknięciu 25 stycznia. Przyczyną jego uwolnienia może być zły stan zdrowia, jak twierdzą wierni. Biskup Zhang Weizhu ma 45 lat i jest biskupem Xinxiang (Chiny centralne), diecezji, w której jak się szacuje jest 8 tys. katolików z Kościoła oficjalnego i podziemnego. Był on już aresztowany wielokrotnie, jak inni biskupi, kapłani oraz wierni Kościoła zachowującego wierność Watykanowi. Aresztowania mają na celu wpajanie komunistycznej ideologii zatrzymanym i zmuszenie ich do wstąpienia do Kościoła oficjalnego, zależnego od państwa.

„ŚWIATOWY RÓŻANIEC”:6 października 2001 roku 

W tysiącach miast zostanie zorganizowana wspólna modlitwa: w parafiach, na stadionach, w katedrach, w salach kongresowych, w szkołach, w biurach, w więzieniach, w szpitalach. Inicjatywę tę podjęto po raz pierwszy w 1996 r., kiedy świeccy Meksykanie postanowili utworzyć największy na świecie różaniec, aby go ofiarować Papieżowi z okazji 50-lecia święceń kapłańskich. Modlitwie przewodniczył wtedy na Plaza de Toros w Meksyku kard. Norberto Rivera Carrera, arcybiskup Meksyku. Ponad 20 krajów modliło się wspólnie.

Organizatorzy „światowego różańca” zaproponowali, aby połączyć ten różaniec z ofiarowaniem się Niepokalanemu Sercu Maryi, odmówić tę modlitwę w miarę możliwości przed wystawionym Najświętszym Sakramentem, poprosić kapłanów o umożliwienie wiernym przystąpienia w tym dniu do sakramentu pojednania.

Informacje w internecie: http://www.churchforum.org/rosario

FRANCISZKANIE NA LITWIE 

Po 140 latach przerwy, wskutek buntu wobec władzy carskiej, który doprowadził do zamknięcia zakonów franciszkańskich, zgromadziła się pierwsza kapituła prowincji św. Kazimierza na Litwie. Pierwsi bracia przybyli tu w latach 1240-1250 i ustanowili pierwszą prowincję w roku 1387, którą zlikwidowano w r. 1864. Od czasu powrotu do wolności religijnej liczba braci zwiększyła się z 5 do 45 w czterech klasztorach. Zgodnie z życzeniem Jana Pawła II, ostatni klasztor – założony przez franciszkanów z Alwernii z Toskanii – powstał w sąsiedztwie wzgórza krzyży. Jest ono miejscem, które zawsze będzie przypominać przywiązanie Litwinów do wiary i do religii, które przetrwało nawet czasy prześladowań komunistycznych, kiedy za ustawienie krzyża na tym wzgórzu Litwini byli wywożeni nawet na Syberię.

Informacje zaczerpnięto z: Internetowej Agencji Informacyjnej Zenit oraz z wakacyjnych numerów Stella Maris. 

Notatki pochodzą z nr 368, 371 i 372 Stella Maris