«GŁOS PANA» – Pismo ewangelizacyjne nr 2 (47) 1999

http://www.voxdomini.com.pl sklep@voxdomini.com.pl

ISSN 1232-7492
Mapa witryny

Z rozważania Jana Pawła II
na zakończenie Drogi Krzyżowej w Wielki Piątek roku 1998:

     «Zatrzymajmy się w milczeniu na Golgocie. U stóp krzyża stoi Maryja, Mater dolorosa: niewiasta, której serce rozdzierał straszliwy ból, ale która gotowa była przyjąć śmierć Syna. W całopalnej ofierze Jezusa bolejąca Matka rozpoznaje i przyjmuje wolę Ojca dla odkupienia świata. jak mówi o Niej Sobór Watykański II "szła naprzód w pielgrzymce wiary i utrzymywała wierne swe zjednoczenie z synem aż do krzyża, przy którym nie bez postanowienia Bożego (por. J 19,25), najgłębiej ze swym Jednorodzonym współcierpiała i z ofiarą Jego złączyła się matczynym duchem, z miłością godząc się, aby doznała ofiarniczego wyniszczenia żertwa z Niej narodzona; a wreszcie przez tegoż Jezusa Chrystusa, umierającego na krzyżu oddana została jako matka uczniowi tymi słowy: 'Niewiasto, oto syn twój' (por. J 19,26-27)" Lumen Gentium, 58).
     Maryja została nam dana jako Matka wszystkich powołanych do wiernego naśladowania Syna, który dla nas stał się posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej...
     Mężczyźni i kobiety naszych czasów, spójrzcie na Tego, którego przebodli! On z miłości dał życie za nas. Wierny i poddany woli Ojca, staje się dla nas przykładem i dodaje nam odwagi. Właśnie ze względu na to synowskie posłuszeństwo, Ojciec "nad wszystko Go wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię." (Flp 2,9) Oby każdy język mógł głosić, że "Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca" (Flp 2,11).

     W krzyżu cierpienie, w krzyżu zbawienie, w krzyżu miłości nauka.
Kto Ciebie, Boże, raz pojąć może,
ten nic nie pragnie, nie szuka.
     W krzyżu osłoda, w krzyżu ochłoda,
dla duszy smutkiem zmroczonej.
Kto krzyż odgadnie, ten nie upadnie,
w boleści sercu zadanej.
Kiedy cierpienie, kiedy zwątpienie, serce ci na wskroś przepali, gdy grom się zbliża, pośpiesz do krzyża, on ciebie wesprze, ocali.
     Gdy wiary siła serce spoiła, a i to serce zawiodło, o, nie rozpaczaj, módl się, przebaczaj, krzyż niech ci stanie za godło.
Gdy wśród żywota biedna sierota stoi od ludzi wzgardzona,
krzyż będzie światem, ojcem i bratem, gdy go przytulisz do łona.
     Gdy rozpacz w łonie, oko w łzach tonie, o wytrwaj jeszcze na chwilę. Łza się przesączy, rozpacz zakończy krzyżem wetkniętym w mogile.
     Kto u stóp krzyża swą duszę zniża, na tego spojrzy łaskawie Jezus Zbawiciel i Odkupiciel.
Da pomoc Boską w wszej sprawie.

W NUMERZE 2/99 M. IN.:

  O życiu Sł. B. Marty Robin
Podróż Vassuli do USA (2)
Wywiad z Iwanem z Medziugorja
Matka Teresa – znakiem chrześcijaństwa
Paschalne rozważania
Prorok o poście. A jaki jest mój post?
Bp Hnilica: Zaproszenie do Amsterdamu
Bp Hnilica o współodkupieńczym cierpieniu Papieża

Orędzie Matki Bożej dla parafii w Medziugorju
i dla świata z 25 lutego 1999

     Drogie dzieci! Dziś znowu jestem z wami w szczególny sposób kontemplując i przeżywając w Moim Sercu Mękę Jezusa. Drogie dzieci, otwórzcie wasze serca i dajcie Mi wszystko co w nich jest: radości, smutki, każdy ból, nawet najmniejszy, żebym mogła to ofiarować Jezusowi i żeby On z niezmierzoną miłością spalił wasze smutki i przemienił je w radość zmartwychwstania. To dlatego wzywam was teraz w szczególny sposób, drogie dzieci: niech wasze serca otworzą się na modlitwę, abyście - poprzez modlitwę - stali się przyjaciółmi Jezusa. Dziękuję, że odpowiedzieliście na Moje wezwanie.