Serce Jezusa i Maryi"Dziś, jeśli głos Jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych..." (Hbr 4,7)



 «GŁOS PANA» – Pismo ewangelizacyjne nr 3 (68) 2001

http://www.voxdomini.com.pl sklep@voxdomini.com.pl

ISSN 1232-7492
Mapa witryny


strony 1-9

l Świadectwo czytelniczki - str. 10 l Do Czytelników - str. 10 l Zaproszenie do Ludźmierza - str. 11 l Znowu o Garabandal - str. 12-13; l Nowości z Medziugorja - str. 14-16.

«Od pierwszej strony tej książki, rozpoczęło się moje uzdrowienie...»

Moje nawrócenia rozpoczęło w marcu 1993 roku, chociaż wtedy nie zdawałam sobie z tego sprawy. 13 marca 1993 mój mąż, ja i dwoje naszych dzieci (5 i 7 lat) spędzaliśmy weekend z moimi rodzicami w ich domu na plaży w Północnej Florydzie. Wieczorem była bardzo silna burza, ale to było niczym w porównaniu z tym, co miało nadejść. O godzinie 2 w nocy nagły przypływ uderzył w dom, w którym przebywaliśmy, zwalając nas z łóżek i wrzucając do wody. Tę nawałnicę później nazwano bezimiennym sztormem, ponieważ zdarzyła się w marcu, co było wydarzeniem wyjątkowym. Marzec nie jest sezonem huraganów. Ta był czas straszny z powodu szalejącej burzy i przerażenia mojego 5-letniego synka, który omal nie utonął. Krzyczał do mnie: „Umieram!”

Udało nam się dotrzeć do jedynej ściany, która jeszcze stała, i uchwycić się jej. Trwaliśmy tak przez 4 godziny, zrzucani wielokrotnie do wody przez napływające fale i wiatr. O 6 rano, kiedy wschodziło słońce, fala się odwróciła. Ocalili nas ludzie, którzy przebywali w głębi lądu. W ciągu dnia znaleźli dla nas ubrania i udaliśmy się do motelu, aby odpocząć. Gdy tylko wszyscy członkowie mojej rodziny umyli się i zasnęli, ja również wzięłam prysznic. To była pierwsza chwila spokoju. Wtedy uświadomiłam sobie, co przeszliśmy.

Zaczęłam płakać. Wtedy miałam wizję. Czuję się dziwnie mówiąc o tym, bo wiem, że ludzie tego nie rozumieją. Wyjaśniam im to w ten sposób: jeśli zapytam was, co robiliście zeszłego lata, pomyślicie o tym i obraz tego ukaże się w waszej głowie. Tak też ukazała mi się moja wizja.

Oto ona: Byłam wzniesiona do chmur ponad dom, w którym byliśmy w czasie sztormu. Dach był zerwany i mogłam zobaczyć nas wewnątrz domu. Wtedy spojrzałam na lewo i zobaczyłam „Świętą Osobę”, z osłoniętą płaszczem głową. Pomyślałam, że to Maryja, choć nigdy nie widziałam Jej twarzy.

Osoba ta była pochylona i wyciągała ręce. Patrzyła na nasz dom. Potem się wyprostowała i wszystko się skończyło. To tak jakby mi chciała powiedzieć, że mnie dostrzegła.

Wielki cud, prawda? Powinnam być po nim bardzo silna w wierze? Ze mną jednak było odwrotnie. Kiedy zaczęłam opowiadać ludziom tę historię, otrzymywałam różnego rodzaju porady na temat tego, co to mogło oznaczać. Miałam przyjaciół-protestantów, mówiących mi, że to nie była Maryja, lecz raczej ktoś ostrzegający mnie przed moją katolicką wiarą. Na prawie 18 miesięcy pogrążyłam się w głębokim smutku, niemal w depresji z powodu mojego wyznania. Zawsze wierzyłam w Boga, ale teraz zwątpiłam w Maryję i w wiele rzeczy z tego, czego nauczał mój Kościół. Traciłam duszę, szukając, modląc się, umierając wewnętrznie, ale odpowiedź nadchodziła...

W maju 1994 roku moja córka przystąpiła do I Komunii Świętej. Nie byłam pewna, czy mam się na to zgodzić. W tym samym czasie moja mama zostawiła mi dwa tomy orędzi „Prawdziwe Życie w Bogu”, nie mówiąc o tym.

Później zadzwoniłam i zapytałam: „Gdzie są te książki, które zamierzałaś zostawić mi do czytania?” Mama odpowiedziała: „Zostawiłam je na twojej komodzie miesiąc temu.”

Myślę, że nie byłam jeszcze gotowa do przeczytania ich wtedy, ale teraz Jezus był gotowy, aby zacząć zdobywać moje serce.

Od pierwszej strony tej książki, zaczęło się moje uzdrowienie. Pokój zaczął wstępować w moją duszę. Jeszcze walczyłam i wątpiłam, ale Jezus zaczął wlewać we mnie Swoje słowa. Gdy doszłam do tomu III, byłam zupełnie pewna, że słowa te pochodzą od Boga. Zaczęło się moje nawrócenie do Prawdziwego Boga.

Uczyłam się, że należy mówić do Trójcy Świętej jak do kogoś bliskiego, z głęboką miłością. Uczyłam się kochać, szanować i czcić naszą Matkę Maryję. Wzrastałam w katolickiej rodzinie, ale dopiero teraz uczyłam się wszystkich zasad bycia dobrą katoliczką. Rozumiałam grzech i bojaźń Bożą, rzeczywiście uwierzyłam w Chrystusa obecnego w Eucharystii.

Wiem, że Bóg zupełnie oczyścił mnie przez te półtora roku, jaki upłynął od czasu tamtego sztormu, więc mógł wypełnić mnie prawdziwą doktryną, jaką chciał, abym była napełniona. Od tamtego czasu miałam wiele cudownych doświadczeń z Jezusem, tak że moja zażyłość z Nim wzrosła. Widzę wkoło wielu ludzi, którzy są tacy jak ja kiedyś i modlę się, aby byli zdolni do wyjścia z ciemności do Światła. Bóg jest wielki, nieskory do gniewu, życzliwy i miłosierny.

Dziękuję mu za uratowanie mnie z ciemności, w której znajdowałam się, nie zdając sobie z tego sprawy. Niech Jego Imię będzie błogosławione na wieki!

*

To i inne liczne świadectwa znajdują się na stronie internetowej Międzynarodowego Stowarzyszenia „Prawdziwe Życie w Bogu”:

http://www.tlig.org        Przekład z ang.: Katarzyna Radwańska



10
3/2001


Drodzy Czytelnicy pisma „Vox Domini”

+ Wszystkim zaniepokojonym opóźnionym wydaniem kolejnego numeru pisma przypominamy, że pismo nasze NIE JEST i nigdy NIE BYŁO miesięcznikiem.

Co roku informujemy, że ukazuje się ono w nieregularnych odstępach czasowych. Staramy się jednak, aby co roku trafiło do Czytelników 10 numerów 16-stronicowych. Do tej pory udawało nam się te obietnice zawsze realizować. Mamy nadzieję, że będzie tak i w tym roku.

+ Przypominamy, że w roku 2001 pismo najlepiej zaprenumerować bezpośrednio w Wydawnictwie. Osoby, które wpłaciły ofiary p. Marianowi Mirkiewiczowi z Krakowa mogą poprosić go o zwrot wpłaconej kwoty lub o przekazanie jej wraz z adresem ofiarodawcy do Redakcji „Vox Domini”. Telefon: (012) 656-38-70.

+ Nadal prosimy gorąco o modlitwę i ofiarę za włoskie wydawnictwo C.E.V., które oskarżyło nas przed polską prokuraturą o bezprawne wydrukowanie w Polsce «Poematu Boga-Człowieka». Oskarżenie to nie bierze pod uwagę ogromu pracy włożonej w tłumaczenie i przygotowanie książek do druku w Polsce, które określono jako „piractwo”. Istnienie naszego Wydawnictwa jest przez to nadal bardzo poważnie zagrożone.

Przez 4 lata – przed podjęciem się tłumaczenia pism otrzymanych od Pana przez Marię Valtortę – prowadziliśmy korespondencję z włoskim wydawcą oryginału książek. Nigdy nie otrzymaliśmy żadnej konkretnej odpowiedzi, z której wynikałoby, iż C.E.V. posiada prawa autorskie do «Poematu...» ani też że ze zgodą na druk w Polsce tych książek mogą się wiązać jakiekolwiek wymagania finansowe. Obecnie żąda się od nas bezwarunkowego i bezpłatnego przekazania do Włoch tłumaczenia «Poematu...» na jęz. polski oraz uiszczenia odszkodowania. Sąd pierwszej instancji orzekł winę polegającą na opublikowaniu w Polsce «Poematu...» dla osiągnięcia korzyści materialnych.

Wierzymy nadal, że wytrwała modlitwa może na zawsze uwolnić to dzieło dla dobra Czytelników w Polsce i na świecie.

+ Osoby zainteresowane nauczaniem Kościoła katolickiego, posiadające dostęp do internetu zapraszamy na stronę ks. Michała Kaszowskiego: http://www.teologia.pl. Strona posiada również niezależną wersję rosyjską! http://www.teologia.pl/ros.htm


ZAPROSZENIE NA CZAS WAKACYJNYCH WĘDRÓWEK:Parafia w Ludźmierzu

LUDŹMIERZ

Kościół i parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Ludźmierzu są najstarszymi na Podhalu. Wisław, biskup krakowski, zezwolił wojewodzie krakowskiemu Teodorowi Gryficie wznieść tu świątynię ku czci Matki Boskiej (1234 r). Był to czas rozbicia dzielnicowego w Polsce. Książę krakowski i śląski, Henryk Brodaty, nadał swemu zwolennikowi, Teodorowi Gryficie, przywilej osadzania kolonistów niemieckich w lasach nad rzekami: Ostrowianka, Biały i Czarny Dunajec, Rogoźnik, Lepietnica oraz w okolicach Szczyrzyca.

W latach 1234-45 istniał w Ludźmierzu klasztor Cystersów. Najazd Tatarów i stałe zagrożenie ze strony zbójców oraz ciągłe powodzie skłoniły zakon do przeniesienia klasztoru do Szczyrzyca (1245 r.). Niemniej jednak parafią ludźmierską kierowali Cystersi aż do 1824 r. Parafię Ludźmierz przejęła potem diecezja tarnowska, a następnie krakowska (1881 r.).

Istnienie kościoła parafialnego w Ludźmierzu w XV w. potwierdził historyk Jan Długosz. Akta wizytacji biskupich - poczynając od 1566 r. - precyzują dokładnie:

W Ludźmierzu istnieje kościół parafialny Wniebowzięcia NMP. Prawo patronatu posiada opat cysterski, w którego imieniu kieruje parafią jeden z zakonników, za zgodą biskupa krakowskiego. Kościół drewniany, modrzewiowy, gontem kryty, został ufundowany przez Teodora Gryfitę, wojewodę krakowskiego. Posiada on trzy ołtarze. Rocznicę poświęcenia kościoła obchodzi się w niedzielę po Wielkanocy.

W latach 1869-77 powstał - na miejscu rozebranego modrzewiowego - nowy, murowany, neogotycki kościół istniejący do dziś. Do niego przeniesiono rokokowy ołtarz wielki z łaskami słynącą od wieków figurą Matki Bożej Ludźmierskiej.

Kilka dat z najnowszej historii Sanktuarium

8 czerwca 1979: Papież Jan Paweł II odprawia na płycie lotniska w Nowym Targu Mszę Świętą. Na ołtarzu polowym umieszczona zostaje figura Matki Bożej z Ludźmierza – Gaździny Podhala.

19 marca 1983: Ktoś kradnie z kościoła w Ludźmierzu złote korony, berło i wota Matki Boskiej Ludźmierskiej.

22 czerwca 1983: Jan Paweł II, podczas pielgrzymki do Polski, poświęca na Błoniach krakowskich nowe insygnia dla cudownej figury Matki Bożej

15 sierpnia 1983: Kard. Franciszek Macharski koronuje figurę Gaździny Podhala.

1987: Z okazji Roku Maryjnego 300 poświęconych kopii figury Matki Boskiej Ludźmierskiej nawiedza rodziny z Podhala, Spisza i Orawy

15 sierpnia 1988: Obchody 25-lecia koronacji cudownej figury

1990: Ukończenie budowy ołtarza polowego, krużganków i stacji Drogi Krzyżowej.

1992: Prezydent Lech Wałęsa odwiedza Sanktuarium w Ludźmierzu. Prawykonanie Nieszporów Ludźmierskich w kościele w Ludźmierzu.

1994: Poświęcenie i zainstalowanie nowych dzwonów, ufundowanych przez Polonię.

1996: Dokończenie budowy Domu Pielgrzyma.

1997: V pielgrzymka Jana Pawła II do Polski. Wizyta w Ludźmierzu.

1999: Rozpoczęcie budowy Ogrodu Różańcowego

18 maja 2001 – ogłoszenie sanktuarium „Bazyliką Mniejszą”.

Bazylika

To kościół o specjalnych przywilejach papieskich. Bazylikami ogłasza się takie kościoły, które z powodu szczególnego życia liturgicznego i pastoralnego, mogą być ozdobione przez Ojca Świętego tym tytułem, co oznacza szczególny związek z Kościołem Rzymskim i z Ojcem Świętym. Jest to wyróżnienie jakie Ojciec Święty przyznaje nie tylko kościołowi jako budowli, ale przede wszystkim wspólnocie wierzących – Kościołowi Pielgrzymującemu – za szczególny wkład włożony w rozwój wiary i umiłowanie Jezusa Chrystusa. W Archidiecezji Krakowskiej, poza Krakowem, jest to trzecia Bazylika Mniejsza po Kalwarii Zebrzydowskiej i Wadowicach.

Przywileje

3 Bazylika może używać insygniów papieskich (kluczy złożonych na krzyż).

3 Wierni, którzy pobożnie nawiedzą Bazylikę, mogą zyskać odpust zupełny w dniu:

- poświęcenia Bazyliki,

- liturgicznego odprawiania tytułu,

- uroczystości św. Piotra i Pawła,

- rocznicy udzielenia tytułu,

- w dniu, który ogłosi ordynariusz,

- raz w roku w dniu dowolnie wybranym przez każdego wiernego.

3 Rektorowi Bazyliki w sprawowaniu urzędu wolno używać pelerynki z czarnym kapturem z obszywką, perłami i guziczkami czerwonego koloru.


11
Vox Domini

Dekretem Stolicy Apostolskiej z 1890 w Sanktuarium Ludźmierskim można uzyskać papieski odpust zupełny w następujące dni:

2 lutego: Matki Bożej Gromnicznej

25 marca: Zwiastowanie Pańskie

Niedziela Palmowa

31 maja: Nawiedzenie NMP (błogosławieństwo małych dzieci i matek w stanie błogosławionym – godz. 11.00)

Pierwsza niedziela lipca: Matki Bożej Uzdrowienia Chorych (pielgrzymka ludzi chorych i w podeszłym wieku – godz. 15.30).

16 lipca: Matki Bożej Szkaplerznej - przyjęcie do Bractwa Szkaplerznego

Odpust główny: 14 sierpnia/15 sierpnia Wniebowzięcie NMP:    godz. 20.00 – Msza św.;  całonocne czuwanie; 24.00 – Msza św.

Pierwsza niedziela września: Dożynki Podhalańskie

8 grudnia: Niepokalane Poczęcie NMP


Już wkrótce: nowe wydanie!  

«Garabandal. Wydarzenia i daty. Czy koniec czasów jest bardzo bliski?»

Edgar Fontaine

Królowa Proroków w Garabandal – Przedmowa do francuskiego wydania książki

Jesteśmy świadkami pojawiania się w obecnym czasie w księgarniach coraz liczniejszych książek, relacjonujących objawienia w wielu miejscach naszej ziemi. Sam ten fakt wystarczy już, aby udowodnić, że nie przestajemy zadawać pytań na temat ostatecznego celu naszej ludzkiej drogi i że przywiązujemy wagę do przekazów otrzymywanych z Góry.

W związku z tym można, jak się wydaje, sformułować dwie uwagi:

1. W przeszłości objawienia były chyba rzadsze. Władze kościelne przejawiały ogólnie najwyższą ostrożność, zanim sprawdziły i przeprowadziły badanie wydarzeń nadprzyrodzonych oraz zanim mianowały Komisję Kanoniczną, na której spoczywała odpowiedzialność przygotowania i zgromadzenia potrzebnej dokumentacji, na podstawie której Kościół się wypowiadał. Nikt inny nie zajmował się tym oficjalnie: było to właściwie zarezerwowane dla Kościoła. Poza tym na mających wizje patrzono często z rezerwą, a nawet z obawą.

2. Jednak w 1966 roku, artykuły 1399 i 2318 Prawa Kanonicznego zostały zniesione. Odtąd można publikować bez imprimatur teksty donoszące o nowych objawieniach, wizjach, proroctwach, orędziach, cudach i nadzwyczajnych zjawiskach, w które nie angażowało się opinii Świętego Kościoła rzymsko-katolickiego. Odtąd wszelkie zjawiska nadprzyrodzone albo jako takie oceniane szybko znajdują swych zwolenników i często autora spragnionego, by o nich donieść i rozpowszechnić je.

Przeciwnie do tego i w sposób budzący zainteresowanie – Kościół wydaje się nie interesować tymi nowymi «przekazami» z Nieba. Wcześniej ostrożność nie wykluczała zainteresowania, ciekawości i nadziei. Kiedy potem ostateczna decyzja świadczyła o autentyczności niebieskich orędzi, stawało się to dla miejsca wybranego, diecezji, kraju powodem radości, dumy, wdzięczności. We Francji przytoczmy m.in. La Salette, Pontmain, a zwłaszcza Lourdes, które jest na pierwszym miejscu światowych pielgrzymek.

Skąd więc odtąd ten brak zainteresowania?

Chciałoby się napisać, że widząc ogólne współczesne ukierunkowanie ku religii uniwersalnej, głoszącej szczęście na ziemi, do którego rzekomo przeznaczył nas dobry i tolerancyjny Bóg, przygotowującej do wiecznego szczęścia dla wszystkich, nie można już zaakceptować ani ostrzeżeń, ani zwrócenia uwagi na zachowanie ludzi, ani wezwań do nawrócenia, których nie da się sprawdzić. Odrzucając w ten sam sposób wszystkie zjawiska tego rodzaju, eliminuje się te, które przychodzą poruszyć lub wprowadzić zamieszanie w ustalony dotąd porządek rzeczy. Czy nie ryzykowalibyśmy odkrycia, że nasz nowy entuzjazm wobec hojnego bez reszty Stworzyciela stałby się przedmiotem rewizji, Kościół pozostaje zaś wolny od wypowiadania się tak długo, jak długo osądza to jako właściwe? Przy zarysowywaniu historii wydarzeń w Garabandal istnieje obawa, że znajdziemy w nich ilustrację takiej właśnie hipotezy.

Objawienia miały miejsce od 1961 do 1965 roku. Hierarchia kościelna odrzuciła zobaczenie w nich jakiejkolwiek interwencji z Góry.

«To może mieć wyjaśnienie naturalne» – stwierdzono. Pytamy się więc: jakie?.

Wtedy, gdy liczni ciekawscy stając się świadkami ekstaz i niewyjaśnialnych zjawisk tłoczyli się w Garabandal, gdy znani lekarze hiszpańscy długo i naukowo obserwowali młode wizjonerki przebywające z Wizją, biskup i kapłani wydawali się zupełnie nie interesować tymi zjawiskami. Komisja Kanoniczna, wreszcie powołana przez biskupa, okazała lekceważenie najbardziej nierozważne, jej członkowie osądzili nawet, przebywając na miejscu, że nie warto się przemieszczać, aby być świadkiem ekstazy.

Trzeba tu wspomnieć doktora Luisa Moralesa, psychiatrę z Santanderu, który należał do tej Komisji złożonej z trzech kapłanów i dwóch lekarzy. Usiłował on, lecz bezskutecznie, wpłynąć na dziewczynki swoimi sugestiami. Wszyscy członkowie Komisji wykazali większe zainteresowanie zgromadzeniem argumentów niesprzyjających niż zajęciem się rzeczywistością i charakterem nadprzyrodzonym objawień.

Otóż w końcu maja 1983, ten sam doktor Morales w czasie publicznej konferencji, która wzbudziła pewien rozgłos, przeprowadzonej w Ateneo de Santander, oświadczył:

«Jeśli jestem tu dzisiaj, aby mówić wam o Dziewicy z Garabandal to dlatego, że (dla mnie) zmieniła Ona wygląd, pod którym rzeczy się przejawiły i czynię to dziś za pozwoleniem hierarchii kościelnej...»1 

«To nasuwa stwierdzenie, że to pozwolenie jest w opozycji do zakazu dotyczącego zjawisk, które wydarzyły się od czerwca 1961, który od więcej niż 12 lat istniał.»2 

Możemy być jedynie głęboko zaskoczeni wobec takiej zmiany, zwłaszcza jeśli próbujemy sobie wyobrazić, czym mógłby być, czym powinien być koniec wydarzeń w Garabandal. Jakkolwiek jest, godzina Boża przychodzi zawsze w swoim czasie. 24 lipca 1988, Don Juan Gonzaléz, proboszcz Garabandal, przeczytał po mszy niedzielnej list biskupa, którego treść podajemy tu w tłumaczeniu:

«Santander, 14 lipca 1988 

Wielebny Don Juan Gonzaléz Gomez w Puentenansa.

Drogi Don Juanie,

Podejmiemy na temat wydarzeń w Garabandal badanie socjologiczne, po którym nastąpi badanie teologiczne. Biskup będzie szczęśliwy, jeśli parafianie Garabandal, którzy byli w latach 1961 do 1965, świadkami wydarzeń, które wszyscy znamy, mogli współpracować w tym badaniu, odpowiadając na pytania czterech wysłanników Wydziału Socjologii Uniwersytetu Alcala de Henares w Madrycie.

Wszystkim bardzo dziękuję. Z moim błogosławieństwem.

Juan Antonio del Val Biskup Santanderu.»3 

Ostatnio inna bardzo ważna wiadomość została ogłoszona:

Biskup Astrogi, Briva Benavent (Prowincja Léon), został oficjalnie obarczony odpowiedzialnością za kierowanie badaniami teologicznymi na temat wydarzeń w Garabandal. Mamy więc powód do rozbudzenia nadziei i ufności.4 

Umieszczenie w polu widzenia nam współczesnych ostrzeżeń, zagrożeń i przepowiedzianych kar nie powinno nas prowadzić do popadnięcia w czarny pesymizm, lecz służyć do oświecenia, nawrócenia, przygotowania dusz... ponieważ na koniec wynagradzających oczyszczeń, Dziewica obiecała: JEJ NIEPOKALANE SERCE ZWYCIĘŻY».5 

Jednak Dziewica nie uczyni tego bez nas.

Umiejmy Jej słuchać, medytować i wprowadzać w życie przestrogi i upomnienia z Nieba. To jest cel, do którego przylgnąć chce obecne dzieło, zbierając «wydarzenia i daty» zjawisk, które zaszły w Garabandal. Oczywiście upłynęły dni i lata od tamtego czasu, lecz czymże jest czas dla Najwyższego, czym jest tych trzydzieści lat? W dodatku, czy możemy być pewni, że Najświętsza Dziewica, nasza nieustanna Pośredniczka, nie chciała przełożyć aż do dnia przez Nią wybranego realizacji Swych obietnic, aby zamanifestować smutek i gniew wobec wzgardzenia Jej orędziami przez Jej dzieci, które powinny były przyjąć je z największym szacunkiem i uznaniem?

Czy Matka Boża nie jest rzeczywiście, zgodnie z wezwaniem Litanii, <Królową Proroków>?

Warto opowiedzieć historię Garabandal. Pozostawiamy Czytelnikowi książki „Garabandal. Wydarzenia i daty” zaskoczenie i radość odkrycia kilku z jej najpiękniejszych stronic.

Edgar Fontaine – Centrum Informacji o Garabandal we Francji

 

Przypisy: 

1 Dziennik El Diaro Montanes, 31.05.1983.

2 Dziennik El Diaro Montanes, 1.06.1983.

3 Wtedy gdy był jeszcze zwykłym kapłanem, Juan Antonio del Val, w 1988 biskup Santanderu, należał do Komisji kanonicznej, odpowiedzialnej w swoim czasie za zbadanie wydarzeń w Garabandal.

4 W czasie, gdy autor pisał tę książkę w języku hiszpańskim oraz w okresie jej publikowania we Francji nie były jeszcze znane rezultaty badania powołanej na nowo przez biskupa del Val Komisji. Informacje na ten temat znaleźć można w Dodatku do polskiego wydania książki. Istnieje on jedynie w wydaniu polskim, a opracowany został z innych, nowszych, dostępnych źródeł dla uzupełnienia interesujących w sprawie garabandalskiej faktów i w trosce o prawdę. (Przyp. tłum.)

 5 Ks. H. Lusseau. Wstęp do książki «Orędzia Dziewicy Maryi» autorstwa ks. Roger Rebut, Librairie Téqui.

 

Informujemy Czytelników, że...

...Drugie wydanie książki hiszpańskiego kapucyna o. Eusebio Garcii de Pesquery – o wydarzeniach w Garabandal – jest w przygotowaniu do druku. Obecnie zaś wznowiliśmy druk cieszącej się wielkim zainteresowaniem Czytelników książki «Akita. Łzy i przesłanie Maryi» o uznanych już przez Kościół za autentyczne objawieniach Matki Bożej w Japonii i związanych z nimi znakach, jakie ukazały się na Jej figurze: łzy, pot, rany.

 

Książki można zamawiać w Biurze Handlowym „Lumen”.  Telefon: (032) 738-38-69.  43-190 Mikołów, ul. Żwirki i Wigury 6. E-mail: b.h.lumen@voxdomini.com.pl"

W stałej sprzedaży posiada nasze książki i kasety także kasety audio i video o Garabandal  sklep „Ars Christiana” Katowice  ul. Wojewódzka 26 A  Telefon: (032) 256-33-31



12-13
3/2001


WIEŚCI Z MEDZIUGORJA

1) KARDYNAŁ BERNARDINO ECHEVERRIA RUIZ Z EKWADORU O OWOCACH MEDZIUGORJA

Medziugorje odwiedził kard. Bernardino Echeverria Ruiz z Ekwadoru, emerytowany arcybiskup z Guayaquila. Zatrzymał się tu na dwa dni. Przed wyjazdem poproszono go o rozmowę. O sobie i swoich wrażeniach z Medziugorja powiedział:

 „Jestem emerytowanym arcybiskupem z Ekwadoru. Za kilka miesięcy, ale jeszcze w tym roku obchodzić będę pięćdziesiątą rocznicę świeceń biskupich. Najpierw byłem pierwszym biskupem Ambato – miasta całkowicie zniszczonego przez trzęsienie ziemi. Potem zostałem arcybiskupem Guayauquila – największego miasta Ekwadoru. Z pomocą Bożą mogłem tam wykonać jedno wielkie dzieło. Kiedy tam przybyłem było tam sześćdziesiąt wspólnot parafialnych, a kiedy odchodziłem było ich ponad 150, w co nie wliczam kaplic. Po przejściu na emeryturę chciałem wrócić do zakonu franciszkańskiego i tam żyć spokojnie, bo jestem franciszkaninem. Lecz Nuncjusz Apostolski poprosił mnie żebym był administratorem apostolskim innej diecezji, gdyż w tym czasie ówczesny biskup znajdował się na łożu śmierci, a miasto było zniszczone przez trzęsienie ziemi. Powiedziałem, że nie chcę tam jechać za żadną cenę, bo pragnę przejść na emeryturę, lecz jeżeli zostanę wysłany pojadę przez wzgląd na posłuszeństwo. Przyjęli ten warunek i zostałem posłany. Tak moje życie przeszło na odnawianiu Kościoła, podobnie jak św. Franciszek, który usłyszał słowo z krzyża, żeby odnowił Kościół.

Bardzo chciałem przyjechać do Medziugorja, ale dotychczas nie było to możliwe, a teraz jestem bardzo szczęśliwy, że wreszcie tu dotarłem. Orędzia medziugorskie są mi dobrze znane, bo to orędzia biblijne. Chciałem przede wszystkim poznać wspólnotę parafialną Medziugorja i spotkać braci franciszkanów, którzy wykonują tu cudowną pracę. To prawdziwa ewangelizacja. Wczorajsze uczestnictwo w wieczornej Mszy św. było dla mnie wielkim doświadczeniem. Jest tu czas na modlitwę i Mszę św., odczułem wielką pobożność ludzi, gdy przed Mszą odmawialiśmy różaniec. Wszystko to głęboko mnie wzruszyło. Zrozumiałem, że obok orędzi danych przez Matkę Bożą, ważna jest również Jej tu obecność. Bóg przemawia przez Maryję nie tylko do was, ale do wszystkich narodów, wszystkich kultur. Tu nie przyjeżdża się turystycznie. Przyjeżdża się na spotkanie z Bogiem. To jest Boska chwila dla świata. Oprócz orędzi i obecności Maryi, ważna jest praca duszpasterska. Osobiście myślę, że tu ma miejsce początek nawrócenia całej Europy. Widziałem tylu ludzi czekających na spowiedź. Wielu wiernych przyjmuje Komunię św., uczestniczy we Mszy św. A to właśnie powinno być dla nas wszystkich najważniejsze w naszym duszpasterstwie, byśmy byli dyspozycyjni dla ludzi. Tak się dzieje tutaj. Dziękuję Bogu, że spotkałem moich braci franciszkanów i lud chorwacki i odczułem waszą wiarę.

Przesłanie, które pragnę przekazać wszystkim to: Patrzmy naprzód. Niczego się nie bójmy, bo Maryja jest z nami. Jeśli będziemy szli za Nią dojdziemy do Chrystusa. Świat się nawróci jeżeli przyjmie Maryję i Jej orędzia. Gratuluję moim braciom franciszkanom i jestem z nich dumny (bo i ja jestem franciszkaninem!) gdyż moi bracia franciszkanie mają tu prawdziwie franciszkańskie zadanie: odnawiają Kościół Chrystusowy, jak Chrystus w San Damiano powiedział naszemu serafińskiemu ojcu Franciszkowi: odnów mój Kościół. To mnie tu zachwyca. Zostaję z wami jako wasz mniejszy brat i modlę się za was wszystkich. Niech Bóg was błogosławi za wstawiennictwem św. Franciszka i Królowej Pokoju.

CIEKAWA WIADOMOŚĆ: 

Kardynał Ruiz, jako członek i opiekun Kapłańskiego Ruchu Maryjnego,  udzielił ks. Stefano Gobbiemu imprimatur na druk Orędzi otrzymanych przez niego od Matki Bożej,  a zamieszczonych w książce „Do Kapłanów, umiłowanych synów Matki Bożej”. Dokonał tego 29 czerwca 1995.

 

2) SZÓSTE MIĘDZYNARODOWE REKOLEKCJE KAPŁANÓW  “KAPŁAN – SŁUGA MIŁOSIERDZIA BOŻEGO!” rozpoczną się 2 lipca, a zakończą 7 lipca 2001 r.

PROGRAM

2 lipca, poniedziałek

9.30 - 17.00 zgłaszanie się kapłanów   18.00 różaniec   19.00 Msza św.  20.00 modlitwa o uzdrowienie 

3 lipca, wtorek

Hasło dnia:  „Wzywam każdego z was, by od dzisiaj rozpoczął prowadzić takie życie, jakiego Bóg pragnie od was i byście zaczęli czynić dobre dzieła miłości i miłosierdzia.” (25 marca 1987)

8.30 Brewiarz łaciński i adoracja  9.45 wykład i dyskusja   11.00 przerwa   12.00 modlitwa, po niej – przerwa  16.00 wykład  18.00 modlitwy wieczorne (różaniec, Msza św., modlitwa o uzdrowienie)

4 lipca, czerwca

Hasło dnia: „Dzięki modlitwie będziecie bogatsi w łaskę Bożą.” (25 sierpnia 1989) 

8.30 Brewiarz łaciński i adoracja  9.45 wykład i dyskusja  11.00 przerwa  12.00 modlitwa, po niej – przerwa  16.00 wykład  18.00 różaniec, Msza św.  22.00 – 23.00 adoracja

5 lipca, czwartek

Hasło dnia: „Drogie dzieci! Dzisiaj wzywam was, żebyście spełniali dzieła miłosierdzia z miłością i z powodu miłości do Mnie oraz waszych i moich braci i sióstr.”  (25 listopada 1990)

8.30 Brewiarz łaciński i adoracja  9.45 wykład i dyskusja  11.00 przerwa  12.00 modlitwa, po niej – przerwa 16.00 wykład  18.00 modlitwy wieczorne (różaniec, Msza św., adoracja)

6 lipca, piątek

Hasło dnia: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.” (Mt 5,7). 

6.00 Droga Krzyżowa na Kriżewacu  15.00 wykład  16.00 dyskusja  18.00 modlitwy wieczorne (różaniec, Msza św., Adoracja Krzyża św.)

7 lipca, sobota

Hasło dnia: „Szczególnie wzywam wszystkich, którzy poświęcili się mojemu Niepokalanemu Sercu, aby stali się przykładem dla innych. Wzywam wszystkich kapłanów, zakonników i zakonnice, aby modlili się na różańcu i uczyli innych modlić się. Różaniec, dzieciątka jest mi szczególnie drogi.” (25 sierpnia 1997)

8.30 Brewiarz łaciński i adoracja  Wymiana doświadczeń, sugestie, świadectwa. Zakończenie Mszą św.

 *

W trakcie rekolekcji kapłani będą mieli okazję spotkać się z wizjonerami i innymi świadkami Medziugorja.

 

Wykładowcy rekolekcji:   

J. E. Robert Rivas –  biskup Kingstown, urodzony w Trynidadzie (Tobago) 7 czerwca 1943 r. W wieku 18 lat wstąpił do zakonu dominikanów. Nowicjat i studia teologiczne ukończył w Irlandii. Święcenia kapłańskie przyjął w 1971 r., po czym kontynuował studia w Rzymie na Uniwersytecie Papieskim Angelicum, gdzie uzyskał dyplom z teologii. Studia komunikacji i produkcji radiowo-telewizyjnej kontynuował w Irlandii. Po powrocie do Trynidadu przez 7 lat sprawował służbę w różnych parafiach, potem zaś został mianowany dyrektorem Wydziału Komunikacji zakonu dominikanów. Następnie był nauczycielem nowicjuszy przez 10 lat. Na początku lat 80-tych był pierwszym dominikaninem z Karaibów mianowanym pomocnikiem prowincjała generalnego zakonu dominikanów. Celem jego pracy było informowanie o życiu dominikanów na Karaibach. Jego marzeniem było założenie tam pierwszej dominikańskiej prowincji. Cztery lata później, po 19 latach służby kapłańskiej, został wyświęcony i mianowany biskupem Karaibów.

Do jego służby należy zajmowanie się osobami w podeszłym wieku, pomoc młodzieży w walce z narkomanią, praca nad wzrostem duchowym katolików na wyspach i zaangażowanie Kościoła katolickiego w rozwiązywanie problemów socjalnych.

J. E. Rivas pielgrzymuje po całym świecie prowadząc rekolekcje dla młodzieży oraz kapłanów i głosząc radosną nowinę.

O. France Spelič –  kapłan ur. 24 września 1927 r. w Słowenii. W czasie II wojny światowej, w wieku niespełna 15 lat, przyłączył się do armii narodowo-wyzwoleńczej, gdzie był wychowywany w duchu ateistycznym i komunistycznym. Sprawował służbę oficera w Narodowej Armii Jugosławii i był członkiem Partii Komunistycznej. W 1946 ożenił się i założył rodzinę. Po kilku latach porzucił służbę w wojsku i zaczął pracować jako nauczyciel.

W 1954 r. zaczął czytać Pismo Święte. To skłoniło go do wystąpienia z partii komunistycznej. Następstwa decyzji były ciężkie: nieustanne przesłuchania przez komunistów. Pomimo tego kontynuował swą drogę religijną, która doprowadziła go do powołania kapłańskiego. Studia teologiczne rozpoczął w 41 roku życia, nie myśląc o tym, że zostanie księdzem. Do Medziugorja po raz pierwszy przybył w 1987 r. i jak wierzy, tu zaczęło się jego „prawdziwe nawrócenie”.

Kiedy był na piątym roku teologii, żona zachorowała na stwardnienie rozsiane. Opiekował się nią do jej śmierci w 1992 r. Pomimo licznych przeciwności i przeszkód w 1993 r. został wyświęcony na kapłana w 66 roku życia. Teraz mieszka w Słowenii w miejscowości Kurszczek, gdzie zbudowano sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju. Przybywa tu wielu pielgrzymów na modlitwę i rekolekcje. Napisał autobiografię, opisując w niej swe życie i doświadczenie nawrócenia. 

O. Bennet Tierney –  kapłan ur. 24 listopada 1954 r. w Limericku w Irlandii. W 1973 r. przyłączył się do Legionów Chrystusa, a został wyświęcony w 1985 r. Studiował na Uniwersytecie Papieskim Gregorianum w Rzymie, gdzie uzyskał dyplom z filozofii. W Rzymie na Uniwersytecie Papieskim Regina Apostolorum obronił doktorat z teologii moralnej. Przez trzy lata pracował jako dyrektor do spraw powołań w Hiszpanii, a potem przez 8 lat jako dyrektor „Regnum Christi” w Meksyku. Jest dyrektorem i założycielem „Centro Empresarial” w Meksyku. Od 1985 r. prowadzi rekolekcje dla kapłanów i świeckich. Przez 6 lat prowadził wykłady i rekolekcje dla wychowawców animatorów rekolekcyjnych we Włoszech. Napisał kilka prac na temat bioetyki i badań genetycznych.

Legiony Chrystusa to wspólnota zakonna założona w 1941 r. Liczy ponad 500 księży i 2500 seminarzystów z 40 krajów. Regnum Christi to apostolski ruch świeckich w duchu Legionów Chrystusa, który liczy przeszło 50 000 członków. 

O. Jacques Philippe –  to kapłan ze Wspólnoty Błogosławieństw. Od ponad 10 lat odpowiedzialny był za dom, który Wspólnota otworzyła w Rzymie. Przez te lata prowadził rekolekcje i misje we Włoszech oraz w krajach Europy Wschodniej. Jest autorem kilku książek na temat modlitwy sercem i modlitwy jako takiej, o tym jak osiągnąć wewnętrzny pokój i jak żyć w Duchu Świętym. Teraz przygotowuje książkę o miłosierdziu i wolności serca. Po latach spędzonych w Rzymie stał się członkiem Rady Generalnej Wspólnoty i jest odpowiedzialny za kapłanów i seminarzystów swojej wspólnoty. Przez trzy lata był przełożonym domu we Francji, gdzie znajduje się nowicjat wspólnoty. Po specjalnym przeszkoleniu z zakresu prawa kanonicznego był odpowiedzialny za statut Wspólnoty. Przez 20 lat był członkiem Rady Generalnej. Przed rokiem został zwolniony z obowiązków po to, aby mógł poświęcić się całkowicie prowadzeniu rekolekcji, pisaniu książek i przewodnictwu duchowemu.

Księża chętni do uczestniczenia w rekolekcjach proszeni są o zabranie:

- radia ze słuchawkami (wysoka częstotliwość UKF)   - Pisma Świętego i brewiarza w miarę możliwości łacińskiego  - alby i stuły.  Koszty wykładów zostaną pokryte przez odprawienie 5 intencji mszalnych przez uczestnika rekolekcji.

Wspólnota parafialna w Medziugorju zapewnia bezpłatne zakwaterowanie i wyżywienie dla księży-uczestników. Po przyjeździe do Medziugorja należy zgłosić się do Urzędu Parafialnego. Tam czekać będzie rodzina, u której kapłan zamieszka.

Zgłoszenia:

fax: 00 387 36 651 888  e-mail: medjugorje-mir@medjugorje.hr   Można też zgłosić się osobiście w Biurze Informacji w Medziugorju lub telefonicznie: 00 387 36 651 988.

 *

Informacje o wydarzeniach w Medziugorju zaczerpnęliśmy z oficjalnej internetowej witryny parafii. Adres: www.medjugorje.hr 



14-15
Vox Domini


XII MIĘDZYNARODOWE SPOTKANIE MŁODZIEŻY W MEDZIUGORJU  

„Z MARYJĄ WZRASTAĆ W MĄDROŚCI I MIŁOŚCI”

31 LIPCA – 6 SIERPNIA 2001

WYKŁADOWCY:

O. DANIEL ANGE;  O. RANIER VAN CARNAP OFM;  KS. SILOUAN;  KS. STEFAN REUFFURTH;  S. ELVIRA PETROZZI;  O. LJUBO KURTOVIĆ OFM;  O. BRANIMIR MUSA OFM;  WIZJONERZY I INNI ŚWIADKOWIE.

PROGRAM:

31 lipca – wtorek

18:00 modlitwa różańcowa;  19:00 Msza św.;  22:00 przedstawienie grup i adoracja Najświętszego Sakramentu

1 sierpnia – środa  „...całkowicie oddajcie się Bogu...”  (2.01.1986)

9.00 modlitwa poranna;  16.00 wykład i świadectwa;  18.00 różaniec, 19.00 Msza św.;  22.00 – 23.30 Adoracja

2 sierpnia – czwartek

„Drogie dzieci, módlcie się i pośćcie sercem.”  (20.09.1984)

9.00 modlitwa poranna;  16.00 wykład i świadectwa;  18.00 różaniec, 19.00 Msza św.;  22.00 – 23.30 Adoracja

3 sierpnia – piątek

„Wzywam was, abyście się zakochali w Przenajświętszym sakramencie!” (25.09.1995)

9.00 modlitwa poranna;  16.00 wykład i świadectwa;  18.00 różaniec, 19.00 Msza św. Po Mszy św. odbędzie się procesja eucharystyczna przez parafię i adoracja Najświętszego Sakramentu w ciszy.

4 sierpnia – sobota

„Otwórzcie serca Duchowi Świętemu” (25.05.1985) „módlcie się o dary Ducha Świętego” (25.05.2000) z s. Elwirą założycielką Wspólnoty Cenacolo.

9.00 modlitwa poranna;  9.30 s. Elvira;  11.00 świadectwa młodzieży i rodziców ze Wspólnoty Cenacolo;  16.00 wykład i świadectwa;  18.00 różaniec, 19.00 Msza św.;  21.30 program Wspólnoty Cenacolo:

„W mądrości i miłości pokonacie wszelkie trudności!” (25.05.2000)

5 sierpnia – niedziela

„Niech Msza św. stanie się dla was życiem!” (25.04.1988) 

Każda grupa uczestniczy we Mszy św. w swoim języku. 16.00 wykład i świadectwa;  18.00 różaniec, 19.00 Msza św.;  22.00 – 23.00 Adoracja

6 sierpnia - poniedziałek (Kriżevac)

„Dajcie świadectwo o Bogu i Bożej miłości... bądźcie apostołami miłości!” (25.10.1993)

3.00 rano – modlitwa różańcowa;  na Kriżevacu;  5.00 rano – Msza św. na Kriżevacu

WSKAZÓWKI:

1.  Należy zabrać ze sobą radio ze słuchawkami (wysoka częstotliwość FM), Pismo Święte, parasol, kapelusz, okulary słoneczne i krem z filtrem.

2. Osoby grające na instrumentach klasycznych (skrzypce, flet, obój, itd.) proszone są o przesłanie zgłoszenia na numer faxu: 00 387 36 651 888.  Muzycy mają zapewnione bezpłatne zakwaterowanie i wyżywienie w Domus Pacis. Należy napisać: imię, nazwisko, adres, wiek, praktykę i rodzaj instrumentu i czekać na odpowiedź od organizatorów.

3. Grupy uczestniczące w spotkaniu młodzieży proszone są o nieorganizowanie żadnego dodatkowego programu podczas trwania festiwalu.

4. Początek modlitw wieczornych o 18.00, Msza św. o 19.00. 

5. Po przyjeździe do Medziugorja:

– grupy zgłaszają się do Informacji

każdy z uczestników zapisuje się w miejscu przewidzianym przez cały czas trwania festiwalu od 9.00 do 18.00.

WAŻNA UWAGA: W CZASIE TRWANIA FESTIWALU OD ŚRODY DO SOBOTY NIE BĘDZIE PRZEDPOŁUDNIOWYCH MSZY ŚW. WSZYSCY PIELGRZYMI PROSZENI SĄ O UCZESTNICZENIE W WIECZORNEJ MSZY ŚW. WRAZ Z MŁODZIEŻĄ.


Czy odpowiedziałeś już na zaproszenie Królowej Pokoju? Biuro Pielgrzymkowo-Turystyczne «Halina» zaprasza na wyjazdy do Medziugorja! Informacje i zgłoszenia pod następującymi numerami telefonów: 032-242-23-90 (od 11 do 15); 032-242-43-90 (od 17 do 22) 032-242-68-33 (tel./fax).  Wyjazdy spod Dworca PKP w Katowicach po Mszy św. Dogodne warunki dla osób z całej Polski. Adres internetowy: http://republika.pl/bpt_halina



16

Powrót do strony głównej Wydawnictwa "Vox Domini"
Powrót do początku tej strony

 Archiwum pisma "Vox Domini"

 

Pełna wersja pisma drukiem w prenumeracie pocztowej


[powrót do strony głównej] [mapa całej witryny] [pełna oferta książek i kaset] [nowości] [ostatnie zmiany] [pismo "Vox Domini"] [czytelnia on line i nie tylko] [ewangelia na niedziele i święta] [archiwum plików 'zip'] [nasze plany] [mirror site strony polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia 'Prawdziwe Życie w Bogu'] [prawdy wiary Kościoła Katolickiego] [ciekawe linki religijne w różnych językach] [przeszukiwanie witryny "Vox Domini"] [e-mail] [kilka słów o Wydawnictwie]