http://www.voxdomini.com.pl sklep@voxdomini.com.pl

ISSN 1232-7492
Mapa witryny

MODLITWA JANA PAWŁA II:

«DZIĘKUJEMY CI, OJCZE, ZA SYNA...»

1. Dziękujemy Ci, Ojcze nasz, za Słowo, które stało się Ciałem i w noc betlejemską zamieszkało pomiędzy nami (por. J 1,14).
Dziękujemy Ci za Słowo, w którym odwiecznie wypowiadasz Najświętszą Rzeczywistość samego Twojego Bóstwa.
Dziękujemy Ci za Słowo, w którym odwiecznie zamierzyłeś stworzyć Świat, by świadczył o Tobie samym.
Dziękujemy Ci za to, że w Twoim Słowie umiłowałeś człowieka „przed założeniem świata” (Ef 1,4).
Dziękujemy Ci za to, że w Nim, umiłowanym Twym Synu, postanowiłeś odnowić całe stworzenie, postanowiłeś odkupić człowieka.
Dziękujemy Ci, Ojcze Przedwieczny, za betlejemską noc Bożego Narodzenia, kiedy Słowo stało się Ciałem i moc Odkupienia zamieszkała pomiędzy nami.

2. „Dziękujemy Ci, Ojcze nasz, za święty winny szczep Dawida, który nam poznać dałeś przez Jezusa — Syna Twego”, narodzonego z Dziewicy i złożonego w żłobie na sianie.
W tym szczepie Dawidowym, w dziedzictwie Abrahama, przyobiecałeś Twe zbawienie i Twoje wieczne Przymierze wszystkim ludziom, wszystkim ludom ziemi.
Dziękujemy Ci za dziedzictwo Twojej łaski, którego nie odjąłeś od serca człowieka, lecz odnowiłeś przez ziemskie narodziny Twojego Syna — abyśmy za sprawą Jego Krzyża i Zmartwychwstania z pokolenia na pokolenie odzyskiwali utraconą przez grzech godność synów Bożych, przybranych braci Twojego Przedwiecznego Syna.
„Dziękujemy Ci, Ojcze nasz, za święte Imię Twoje”, któremu pozwoliłeś na nowo rozkwitnąć w sercach naszych — przez Odkupienie świata.
3. Dziękujemy Ci, Ojcze Przedwieczny, za Macierzyństwo Maryi Dziewicy, która pod opieką Józefa, cieśli z Nazaretu, wydała na świat Twego Syna w całkowitym ubóstwie.

„Do własności swej przyszedł, a swoi Go nie przyjęli” (por. J 1,11).
A jednak On wszystkich nas przyjął już w samym swoim Narodzeniu i ogarnął każdego z nas odwieczną miłością Ojca; miłością, która zbawia człowieka, która podnosi z grzechu ludzkie sumienie: w Nim mamy pojednanie i odpuszczenie grzechów.
Dziękujemy Ci, Ojcze Niebieski, za „Niemowlę położone w żłobie” (por. Łk 2,12): w Nim „ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela, naszego Boga, do ludzi” (Tt 3,4).
Dziękujemy Ci, Ojcze Przedwieczny, za tę miłość, która zstępuje jako słabe Niemowlę w dzieje każdego człowieka.
Dziękujemy Ci, że „będąc bogaty, stał się dla nas ubogi, aby nas swym ubóstwem ubogacić” (por. 2 Kor 8,9).
Dziękujemy Ci za przedwieczną ekonomię Odkupienia człowieka i świata, która objawiła się po raz pierwszy w betlejemską noc Narodzenia.

4. Ojcze nasz! „Ty, o Panie wszechmocny, stworzyłeś wszystko dla Imienia Twego, pokarm i napój dałeś ludziom na pożywienie” (Didaché, X, 3).
Spójrz oczyma nowonarodzonego Dzieciątka na ludzi, którzy umierają z głodu, w czasie, kiedy ogromne sumy wydawane są na zbrojenia; spójrz na niewypowiedziany ból rodziców, co patrzą na agonię swych dzieci, błagających o chleb, którego nie mają, a który można by zdobyć za niewielką zaledwie część wydatków przeznaczanych na wyszukane narzędzia zniszczenia, wywołujące gromadzenie się coraz groźniejszych chmur na horyzoncie ludzkości.
Wysłuchaj, Ojcze, wołania o pokój, płynącego od narodów umęczonych wojną, i przemów do serca tych, którzy poprzez rokowania i dialog są w stanie przyczynić się do sprawiedliwego i honorowego rozwiązania obecnych napięć.
Spójrz na drogę pełną niepokojów i udręk tylu osób, które z trudem zdobywają środki potrzebne do tego, by przeżyć, by iść naprzód, by się podnieść.
Spójrz na niepokoje i cierpienia, które rozdzierają serca tych, którzy zmuszeni są do rozłąki z własną rodziną, bądź żyją w rodzinie rozbitej przez egoizm i nienawiść; tych, którzy są bez pracy, bez domu, bez ojczyzny, bez miłości, bez nadziei.
Spójrz na narody pozbawione radości i poczucia bezpieczeństwa, które widzą, jak deptane są ich podstawowe prawa; spójrz na nasz dzisiejszy świat, na jego nadzieje i rozczarowania, na jego uniesienia i nikczemność, na jego szlachetne ideały i upokarzające kompromisy.
Popchnij osoby i narody, by rozbiły mur egoizmu, przemocy oraz nienawiści i otworzyły się na braterski szacunek dla każdego człowieka, dalekiego i bliskiego, dlatego, że jest człowiekiem, że jest bratem Chrystusa.
Skłoń każdego do udzielania niezbędnej pomocy tym, którzy są w potrzebie, do ofiarowywania się dla dobra wszystkich, do odnowy własnego serca w łasce Chrystusa Odkupiciela.
Towarzysz swojemu Kościołowi w jego staraniach o biednych, zepchniętych na margines, cierpiących.
Strzeż i umacniaj w sercach wszystkich pragnienie wiary w Ciebie i dobroci względem braci; poszukiwanie Twej obecności i Twojej miłości, ufność w Twą odkupieńczą i zbawczą moc, ufność w Twoje przebaczenie i zdanie się na Twą Opatrzność.

5. Jezu Chryste, Synu Boga Żywego, narodzony w noc betlejemską z Maryi Dziewicy. Jezu Chryste, nasz Bracie! I nasz Odkupicielu! Ogarnij pierwszym spojrzeniem Twoich oczu wszystkie nabrzmiałe sprawy współczesnego świata! Przyjmij do wspólnoty Twego ziemskiego Narodzenia wszystkie ludy i narody ziemi.
Przyjmij nas wszystkich, mężczyzn i kobiety, Twoich braci i siostry, którzy potrzebują Twej miłości i Twojego miłosierdzia.

Z Placu św. Piotra na Watykanie,
25 grudnia 1983 r.

W NUMERZE 9-10/2003 m. in.:

Pełna wersja pisma tylko drukiem w prenumeracie pocztowej

Orędzie Matki Bożej z Medziugorja z 25 listopada 2003:

«Drogie dzieci, zapraszam was do tego, aby ten czas był dla was jeszcze większym wezwaniem do modlitwy. W tym czasie, drogie dzieci, módlcie się, aby Jezus narodził się we wszystkich sercach, szczególnie w tych, którzy Go nie znają. Bądźcie miłością, radością i pokojem w tym świecie pozbawionym pokoju. Ja jestem z wami i oręduję za każdym z was u Boga.
Dziękuję, że odpowiedzieliście
na Moje wezwanie..»

Powrót do strony głównej Wydawnictwa "Vox Domini"

Powrót do początku tej strony

Archiwum pisma "Vox Domini"